Skip to content

Państwo Nikt

Dzieje ludzi nieważnych

  • zamiast wstępu…
    • z recenzji
    • „Wizualizacja dla nauki”
  • życiorysy
  • dokumenty
    • Spekulacje
    • drzewo genealogiczne
  • {inne moje strony}

Wyciągi z aktu urodzenia (1922, 1949)

Posted on 11 stycznia 201621 grudnia 2023 by mr makowski

Stanisławy Lackorońskiej (1904-1980), piastunki którą uważałem za babcię, choć nie była.
mr m.


…
„Państwo Nikt…” s. 44, rozdz. „Cienie”: 45-50, 53, 165, 169, 199, 202, 385, 399, 402, 404

Posted in dokumentyTagged 1922, Stanisława Lackorońska

Nawigacja wpisu

Previous: Hanna Puławska, inni
Next: Leokadia Domańska (…?-…?)

Related Posts

  • dodatki
  • dokumenty
  • poszukiwania

Rewersy więcej mówiące

  • mr makowski
  • 21 grudnia 2019
  • 2 min read
  • 3

Bowiem gdy z przodu są ludzie, przecież z twojej rodziny, o których nic nie wiesz – wtedy zostają rewersy zdjęć. Wiele razy wspominałem. Owszem: o jednym z tych zdjęć coś wiem – ale reszta? Ta „Riga” skąd? A dwaj uroczy bracia? Czy to rodzina pradziadka – siostra jego, chyba Małgorzata Rudnicka, miała z mężem (ich […]

  • dokumenty
  • życiorysy

„Źli” Zbigniewa Makowskiego (1955?)

  • mr makowski
  • 30 maja 2016
  • 1 min read
  • 7

Jedną z licznych – jak je nazywam – mitologicznych historyjek mego ojca jest ta, iż jego obraz pojawia się w „Złym” Tyrmanda (1955), w opisie wizyty w galerii. Może: dawno czytałem tę książkę, nie jestem jej fanem, nie pamiętam¹. Prędzej w „Życiu towarzyskim i uczuciowym” (ukończona: 1964; r. wyd. 1967 w PRL), tam więcej podobnych […]

  • dodatki
  • dokumenty

Przywileje władzy

  • mr makowski
  • 21 marca 2017
  • 1 min read
  • 0

Drtobiazgi: Barbara była nawet radną, krótko. Ale walczy. Matury zrobić nie mogła – nie chciała? Próbuje stanąć na nogach, już nie szczeniaczek. Była nawet radną na Żoliborzu. To później, legitymacja ważna od czerwca 1952 do grudnia 1954. „Państwo Nikt…” str. 181

  • dodatki
  • dokumenty

Dedykacje (1942, 1946,1953)

  • mr makowski
  • 9 września 2018
  • 1 min read
  • 1

Dwie fotografie: Wacław Zawisławski, jego córka, już wtedy sierota Barbara, jeszcze wtedy Zawisławska – oraz jeden rysunek z dedykacją: pierwszego męża Zbigniewa Makowskiego (przedstawiający oczywiście mnie). Wszystkie wysyłane do rodziny: to Gilewscy, najpierw do Iłży, później do Wrocławia już. Ojciec do córki, Barbara do najbliższej rodziny… Fotografia jako forma spotykania się. Zwróćmy uwagę na zdjęcie […]

Copyright © 2026 Państwo Nikt Theme: Updated Blog By Adore Themes.