{"id":3773,"date":"2021-09-01T07:03:41","date_gmt":"2021-09-01T07:03:41","guid":{"rendered":"https:\/\/nikt.net\/?p=3773"},"modified":"2021-09-01T07:03:43","modified_gmt":"2021-09-01T07:03:43","slug":"festiwal-1955","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nikt.net\/?p=3773","title":{"rendered":"Festiwal, 1955."},"content":{"rendered":"\n

Przesz\u0142o\u015b\u0107 to ludzie: bana\u0142. Ale przesz\u0142o\u015b\u0107 to te\u017c formu\u0142ki, historia rerum gestarum<\/em> \u2013 i \u017cyciorysy ludzi wa\u017cnych. O niewa\u017cnych nie warto pisa\u0107, to zwyci\u0119zcy opowiadaj\u0105, to oni tworz\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107.
Napisali\u015bmy z koleg\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 o festiwalach<\/a><\/strong> (i nie tylko). Ma\u0142a (416 stron) ale du\u017co czas\u00f3w (1955-2021), nie da si\u0119 wszystkiego. (A przesz\u0142o\u015b\u0107 \u2013 to wszystko, res gestae<\/em> przecie\u017c: bana\u0142y.)
Jest tam i rozdzia\u0142 o V \u015awiatowym Festiwalu M\u0142odzie\u017cy i Student\u00f3w<\/a><\/strong>, z konieczno\u015bci og\u00f3lny \u2013 cho\u0107 spisujemy i nowe relacje tych kilku os\u00f3b (Marzanna de Latour<\/a><\/strong>, Zbigniew Makowski<\/a><\/strong>\u2026), do kt\u00f3rych uda\u0142o si\u0119 dotrze\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Powiedzia\u0142am ojcu, \u017ce owszem, pojad\u0119 z nim na festiwal, tylko pod warunkiem, \u017ce kupi mi t\u0119 torebk\u0119 koloru czerwonego. A \u017ce zawsze spe\u0142nia\u0142 ka\u017cd\u0105 moj\u0105 zachciank\u0119 i tym razem zgodzi\u0142 si\u0119 bez wahania. Torebk\u0119 kupili\u015bmy ju\u017c w Warszawie. To zdj\u0119cie, na kt\u00f3rym j\u0105 trzymam i siedz\u0119 obok czarnosk\u00f3rego m\u0119\u017cczyzny by\u0142o pomys\u0142em ojca. Chcia\u0142 mi u\u015bwiadomi\u0107, \u017ce \u015bwiat jest wielobarwny i wielokulturowy. Ale mi ta codzienna szaro\u015b\u0107 nie przeszkadza\u0142a, ona mnie ubod\u0142a znacznie p\u00f3\u017aniej<\/em>\u2026<\/p>Marzanna de Latour, w: \u201eKoniec festiwali<\/a><\/strong>\u2026\u201d str. <\/em>40<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Byli m\u0142odzi, niekiedy to dzieci nawet. Do os\u00f3b, kt\u00f3re patrzy\u0142y na owo \u2013 wa\u017cne i gigantyczne \u2013 zdarzenie te\u017c \u201ez do\u0142u\u201d, lecz nieco \u201edoro\u015blej\u201d ju\u017c nikt nigdy nie dotrze: nie \u017cyj\u0105. Tak, s\u0105 relacje<\/a><\/strong> oficjalne, mn\u00f3stwo zdj\u0119\u0107, s\u0105 nawet raporty milicyjne. Ale czy to wystarczy?<\/p>\n\n\n\n

Na czas trwania festiwalu wysiedlono z centrum Warszawy cz\u0119\u015b\u0107 \u201epodejrzanych\u201d i prostytutek, os\u00f3b \u2013 jak to napisano w jednym z dziennik\u00f3w \u2013 o \u201egorsz\u0105cym trybie \u017cycia\u201d. <\/em>(\u2026) Delegat\u00f3w na festiwal (z wyj\u0105tkiem etatowego aktywu ZMP) miano podda\u0107 sprawdzeniu w kartotece operacyjnej z wykorzystaniem kart E-1533, g\u0142\u00f3wnie za\u015b osoby staraj\u0105ce si\u0119 o posad\u0119 t\u0142umaczy festiwalowych<\/em> (\u2026).<\/p>(z raport\u00f3w MO) \u201eKoniec festiwali<\/a><\/strong>\u2026\u201d str. 28<\/em><\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Babcia<\/a><\/strong> moja, matka Zbigniewa, by\u0142a przy festiwalu zatrudniona, czego do niedawna nie wiedzia\u0142em. Dzi\u015b \u017cal, \u017ce nie spyta\u0142em, nie spisa\u0142em jej opowie\u015bci. (Zmar\u0142a w 1984 roku, ju\u017c by\u0142y magnetofony, pracowa\u0142em w prasie\u2026)
Owszem: relacja Zbigniewa \u2013 m\u0142odego wtedy studenta ASP \u2013 jest ciekawa. Ale \u2013 poza w\u0105tkiem \u201eArsena\u0142u<\/a><\/strong>\u201d, ten \u015bwie\u017cy \u2013 do\u015b\u0107 podobna do innych. \u201eBy\u0142o kolorowo, to by\u0142o otwarcie\u2026\u201d A szczera, mniej oficjalna relacja pani magazynier, by\u0142aby by\u0107 mo\u017ce jedyna. I zapewne pe\u0142na realizmu socjalizmu. Babcia mia\u0142a i pogl\u0105dy, i zmys\u0142 obserwacji, i ci\u0119ty j\u0119zyk. Oraz pryncypialno\u015b\u0107 ocen; czasem mo\u017ce nadmiern\u0105. Ale tu by si\u0119 ona przyda\u0142a.
Zosta\u0142 mi tylko dyplom i legitymacja, kiedy\u015b, przez kogo\u015b starannie ukryte na dnie szafy: przecie\u017c troch\u0119 wstyd, prawda? \u015awiat przez okno magazynu ogl\u0105dany, proletariacki pogl\u0105d \u2013 na ide\u0119\u2026 Kogo to obchodzi? Sztuka tylko, prosz\u0119 Pa\u0144 i Pan\u00f3w, zostaje \u2013 a reszta na \u015bmietnik.
mr m.<\/p>\n\n\n\n