Tag: XX wiek

Pocztówki, kartki…

  przez dodatki, dokumenty, informacje

Skanuję od kilku dni. Niektóre tak stare, jak ta: z 1905 roku, jeśli dobrze stempel czytam. Są też nawet z frontu polsko-ukraińskiego, 1919: to obrona Lwowa, kiedyś umieszczę. Większość to rodzina Strosznajder jednak. Nieco mojej babci (która wszystkie te papiery, listy i pocztówki dzielnie przechowała i dlatego są). Trochę jej i dziadka Czesława, ze dwie, trzy – mojej matki (oraz jej „drugiej” matki, pani starszej Kobyłeckiej); te z lat 50. z samego początku. Nieco od rodziny Doniców, od siostry mojej babci i jej męża, Eugeniusza Donicy. Jeszcze kiedyś o nim będzie.
Sporo tego, niektóre bardzo ciekawe (treść), inne: ładne, sporo banalnych. Dużo z Moskwy, trochę z Czechosłowacji, wiele adresowanych na Wołomin, jedna nawet na tamtejszą „hutę szkła” (do Jana Strosznajdera oczywiście). A razem tworzą, zaczynają tworzyć już chyba jakąś całość. Może ułożę.

Dużo rzeczy do sprawdzania, śledzenia, wiele niejasności… Ale: wybrałem sobie to hobby, trudno.
A tu: kartka od kogoś do rodziców Romana i Aleksandra (Olesia), z uroczym podpisem. Wybrałem, bo ładna; a nie jakaś ważna. Też powód.
mr m.

Huty szkła: Dąbrowa (1)

  przez informacje

Ale która to była huta?

Tak mi się zdaje że ten skrót J.W.S. to „Huta Szklana” J. W. Sawicki mieszcząca się Warszawa-Pelcowizna

dyskutant „Leonpraga” w portalu www.browar.biz

A jednak – jeszcze – nie. Teraz tylko zdjęcia z drugiego albumu babci: pradziadek (na zdjęciu zbiorowym hutników – trzeci od prawej w trzecim rzędzie od dołu, stoi).
Niżej: zdjęcia ślubne i inne: pradziadek z żoną (już wtedy? może) Stanisławą i (zapewne) jego brat Jan z żoną Marianną – oraz to zbiorowe właśnie: huta szkła (zobaczmy detal zdjęcia). Ale raczej jeszcze nadal na Śląsku – pradziadek bardzo młody, pewnie to okolice 1900 roku. Przed przeprowadzką na Pelcowiznę. O tych hutach jeszcze będzie, kiedyś… Dziś zwróćmy tylko uwagę na dzieci – pomocników.

W tym czasie nie wolno było zatrudniać dzieci poniżej lat 12, ale z innych danych z tego okresu wynika, że było to niestety nagminnie praktykowane.

„105 lat Huty Szkła w Wołominie”

Z danych – i ze zdjęcia z mego, babci mej raczej archiwum – wynika, tak. Siła fotografii, gdy je czytać inaczej.
mr m.

  • Stanisława Rusin i Władysław Rudnicki (ok. 1900)
  • (rewers zdjęcia obok)
  • NN, Marianna i Jan Rudniccy
  • (rewers zdjęcia obok)
  • (detal zdjęcia obok)
  • hutnicy szkła, być może Śląsk (ok. 1900 r.)

„Zimy stulecia”

  przez miejsca

Pojawiła się już „Zima stulecia” Grzegorza Sieczkowskiego, wyd. przez The Facto (2017).
No to może te fragmenty, które również tam, w wersji z mojej: „Państwo Nikt…” daję; a tam zdjęcia z Rymanowa Zdroju, lecz chyba z pobytu dwa lata póżniej.

Kochana Mamo!

    1. (…)

To bardzo przyjemne dostawać list, paczki, przekazy. Prosiłbym o przysłanie „Tri”, wywabiacza do plam…Siedzieliśmy w tych Bieszczadach dwa miesiące a może i dłużej. Przyszła kolejna „zima stulecia”. W nocy wilki podchodziły pod nasz śmietnik, pewnie z głodu. Patrzyliśmy na nie. (…) Wywożono nas z Rymanowa-Zdroju późnym wieczorem. Pamiętam kaniony na drogach wykopane: śnieg był wyżej słupów telegraficznych. Z metr. Nie uświadamialiśmy sobie całej grozy sytuacji.
A z tym „Tri” to nie to, co myślicie…

I pewnie chcecie wiedzieć, o co szło z tym „Tri”? Proszę bardzo: „Państwo Nikt…” str. 231-232.
…
A z tamtego? Mam kartkę, ale „letnią”: pewnie zimowe wykupiono, jak to w Peerelu.
Zastanawia mnie nieco ten „dom dziecka” (w opisie kartki, w licznych opisach sanatorium też…), a też charakter, natura, relacje rodzinne niektórych mych kolegów tam… Może funkcjonowały dwie placówki¹ w jednej: sanatorium i dom dziecka? Ale już chyba nie dojdę…
mr m.

…
¹ – I to jeszcze (może) od wojny?

Staraniem polskich czynników społecznych rząd Generalnego Gubernatorstwa 20
października 1942 roku zezwolił na uruchomienie w Rymanowie (Willa „Gozdawa”) kolonii zdrowotnej dla 120 dzieci w wieku 6-14 lat obojga płci pod patronatem RGO. Placówce częstochowskiej wydzielono na stałe 10 miejsc, które wykorzystywano dla dzieci chorych.

Zbigniew Grządzielski „Instytucjonalne formy opieki nad dziećmi polskimi w Częstochowie w latach 1939-1945…” (1994)
…
Linki:
• „Przyczynek do uzdrowiskowej historii” (lata wojny)
• „Zima stulecia”

Poezja wizualna

  przez dodatki, dokumenty

Kłopot, jaki mam z tą stroną jest i taki, że najefektowniejsze, najbardziej widoczne są ślady, jakie zostawił Zbigniew: w końcu malarz, rysownik… A przecież nie on jest najważniejszy w tej książce.
(Aktualizacja: jest za to w innej, nowej: 2020 rok.)
Tak, dla mnie istotny – ale to opowieść o Barbarze. Jej dzieje są osią. Dlaczego? Banalnie: to ona jest najbardziej Nikim, „człowiekiem bez właściwości”. O nim napisano sporo. Dla równowagi choćby.
czytaj dalej

„Październik”

  przez informacje

Tygodnik, znany. Oczywiście w „Państwo Nikt…” najwięcej w rozdziale „Ojczym z żydokomuny”, również w „Autostopem przez Peerel” – te, które o Edmundzie Gonczarskim; ale nie tylko. Pojawia się również z tej okazji np. Jerzy Afanasjew (senior), zabawne.
mr m.
czytaj dalej